Moi preto da vila da Laracha, seguindo a estrada que leva a Soandres e Cerceda, á beira do Anllóns, sitúase a Área Recreativa de Gabenlle, un espazo natural apracible que nos convida a esquecer a axitada vida diaria. Un Anllóns, con pouco camiño andado e despois de deixar atrás o seu rebuldeiro curso alto, chega a este lugar de Gabenlle cun trazado sinuoso e augas mainas, por mor da escasa pendente do terreo.
A creación desta área recreativa comezou a finais do século pasado na parte esquerda do río, para despois continuar a súa ampliación en ambas marxes e en varias fases que se sucederon no século actual. Dotouse con un completo equipamento: parque infantil, parque biosaudable para persoas maiores, zonas de mesa e asadores, así como un edificio de servizos hixiénicos, para dar a mellor acollida aos posibles visitantes. As zonas verdes alternan con outras de bosque e á beira do río dispón dunha senda que permite camiñar a carón del e cruzar dunha banda a outra a través de tres pontes peonís.
Desde esta área temos acceso ao paseo fluvial, que, río abaixo, se prolonga desde a ponte de Gabenlle ata a do Formigueiro, un percorrido duns 2,3 km. Durante a camiñada, ademais de gozar dun excelente medio natural que nos ofrece o río e o variado bosque ribeirán que o acompaña, temos a oportunidade de contemplar varios muíños de auga restaurados: o Grande de Gabenlle, ao comezo; o chamado Muíño das Pezas, na metade do itinerario e o muíño do Formigueiro, ao final do paseo, case debaixo da ponte. Esta, actualmente moi reformada, foi construída polos anos sesenta do século XX coa pedra procedente dunha das torres que compoñían a fortaleza de Cillobre, situada á entrada da Laracha, antigo soar da familia nobre dos Mariñas, onde se atopa a capela de San Roque.
Preto desta área recreativa sitúase o castro de Gabenlle, distribuído en dous espazos arqueolóxicos: o Campo das Croas e o propio recinto castrexo, situado algo máis ao leste, rodeado por un muro circular que protexe á croa. A súa tradición lendaria fai referencia a unha xente (os xentís) que andaba fuxida e vivía baixo terra.
