A vila de Corcubión, hoxe capital dun pequeno concello, foi a cabeza reitora dunha extensa xurisdición sobre a que exercían autoridade os Moscoso de Altamira. As orixes desta localidade e da primitiva parroquia hai que buscalas no pequeno núcleo de Santo Andrés da Canle, hoxe desaparecido. Será a partir do século XIII cando a poboación se traslade á beiramar e se funde a nova freguesía de San Marcos. O novo patrón pon de manifesto as relacións comerciais que había entre este porto dos Moscoso e a república italiana de Venecia.
Ademais da actividade comercial, a veciñanza de Corcubión durante o Antigo Réxime vivía da pesca da sardiña e do congro. Na segundo metade do século XVIII, coa chegada dos cataláns, instalaranse neste porto varías factorías de salgadura, que continuarán a exercer a actividade no seguinte século.
A comezos do século XIX, Corcubión foi a localidade máis castigada polos ataques das tropas francesas, que arrasaron o núcleo sen compaixón. Un feito que quedou gravado na memoria da súa poboación durante moitos anos. Non obstante, a principios do século XX esta vila estaba considerada como unha das máis activas da zona. Dispoñía dunha serie de servizos, moitos deles vinculados ao feito de ser cabeceira de partido xudicial.
A día de hoxe Corcubión móstrase como unha pequena vila, que vive fundamentalmente do sector servizos e do turismo. O máis interesante que ofrece ao viaxeiro é o seu patrimonio histórico, que, con certas alteracións, soubo conservar. Por este motivo no ano 1984, foi declarada Conxunto Histórico-Artístico.
Hai varios lugares de interese que visitar. Na praza de Castelao sitúanse a casa señorial dos Altamira, antiga fortaleza do século XV, o pazo da familia Dios e Pose e a capela do Pilar, convertida en auditorio municipal, e varias casas da pequena burguesía local.
Moi preto desta praza localízase a igrexa parroquial de San Marcos, un templo gótico, ao que no século XVIII se lle engadiron as capelas laterais do Socorro e da Virxe do Carme. A fachada tivo que reconstruírse de novo a finais do século XIX, porque a anterior estaba moi danada polo impacto de varios raios. No interior destaca a imaxe gótica de San Marcos da Cadeira.
Se nos introducimos no interior do núcleo atoparémonos con algunhas prazas, como a do Campo do Rollo ou a do médico Ramón Carrera, ou con casas fidalgas que mostran na fachada algún escudo. Un edificio tamén singular é o da Casa do Concello, construción que se realizou grazas á aportación económica do filántropo José Carrera Fábregas, que fixo fortuna na Arxentina. Tamén paga a pena dar un paseo pola rúa Antonio Porrúa, na que se conservan varías casas de interese, e seguir polo rúa Peligros ata a capela de Santo Antón, construída a finais do século XVII.
Se nos apetece realizar un pequeno percorrido en coche por este concello de Corcubión, unha ruta recomendable sería coller a estrada que leva ao cabo Cee e á parroquia de San Pedro da Redonda. Deste xeito teriamos a oportunidade de ver o castelo do Cardeal, unha construción de mediados do século XVIII, que ten enfronte o castelo do Príncipe; o faro de cabo Cee, construído en 1860, e a pequena igrexa románica de San Pedro da Redonda.
