Ao longo da Costa da Morte dispoñemos de moitos espazos que nos ofrecen a posibilidade de gozar da natureza a nivel paisaxístico, xeolóxico, astronómico ou de flora e fauna. Para a observación ornitolóxica existen varias zonas que reúnen excelentes condicións para contemplar as aves. De todas elas, a enseada da Insua quizais sexa das máis apropiadas para avistar este tipo de fauna.
O río Anllóns ao final do seu percorrido, unha vez cruzada a ponte de Ponteceso, e ata a súa desembocadura na ría de Corme e Laxe, forma un amplo esteiro duns 5 km de lonxitude. O límite deste espazo márcao a lingua de area ou barra, que desde a base do monte Branco, se prolonga uns 1500 m en dirección suroeste, deixando unha estreita canle de comunicación do río co mar.
A enseada ocupa unha superficie aproximada dunhas 300 hectáreas, na que a extensión acuática varía segundo o estado das mareas. De marea chea as augas inundan toda a chaira de limos, mentres que na baixamar, queda tan só unha canle de auga na parte central. Desde os límites da preamar sucédense varias formacións vexetais: xunqueira, carrizal, prados e tamén pequenos bosques de ribeira formados por salgueiros e ameneiros.
Todo o conxunto constitúe unha extensa área de gran interese ecolóxico composta por distinto hábitats nos que vive unha gran variedade de fauna e flora que se foi adaptando a estes diferentes ecosistemas, que van desde a zona máis húmida como a intermareal ata a máis seca, que son as dunas. Entre os seres vivos que aquí habitan destaca a numerosa colonia de aves que, de xeito permanente ou puntual, poboan esta ampla paraxe.
Grazas a un traballo constante e rigoroso durante moitos anos levado a cabo polo ornitólogo Luis Rabuñal Patiño, foron catalogadas e rexistradas arredor de 300 especies de aves nesta área, cifra que supera a calquera outro espazo natural de Galicia. Algunhas destas especies non foron aínda localizadas en ningún outro lugar da península ibérica.
Durante os meses de inverno a concentración de aves do grupo das anátidas e limícolas no esteiro do Anllóns representa un acontecemento natural de gran relevancia para todas aquelas persoas que se interesan pola observación deste tipo de fauna. Entre as especies que teñen unha maior presenza destacan o lavanco real (Anas platyrhynchos), o pato rabilongo (Anas acuta), o pato cullerete (Spatula clypeata), a garza real (Arcea cinerea), a garceta (Egretta garcetta), o corvo mariño (Phalacrocorax carbo e aristotelis), o mazarico real (Numenius arquata) ou a píllara das dunas (Charandrius alexandrinus). Hai tamén varias especies de gaivotas e paseriformes palustres.
Todos aqueles visitantes que se acheguen a este importante espazo natural deberán saber que entran nunha área protexida na que convén actuar co máximo respecto de cara a alterar o mínimo a vida de toda esta avifauna e utilizar os accesos indicados e as casetas de observación existentes.
