A igrexa de Santa Mariña das Maroñas é un dos testemuños do románico que conserva o concello de Mazaricos, no interior da Costa da Morte. A súa orixe sitúase no século XII, aínda que o templo foi reformado no XVIII e reúne elementos das dúas épocas. A construción organízase nunha única nave rectangular e unha capela maior de planta cadrada. A súa escala e a relación co pequeno núcleo rural permiten imaxinar a importancia da igrexa como lugar de encontro de xeracións de veciños.
Boa parte do interese arquitectónico está nas pezas medievais que sobreviviron ás transformacións. O arco triunfal que separa a nave da cabeceira conserva a tradición románica, e nos beirís poden observarse canzorros labrados. Tamén se documentou unha antiga portada lateral de arco de medio punto, hoxe tapiada. Na capela maior destaca o retablo barroco, que lembra como unha igrexa do século XII puido enriquecerse e adaptarse aos gustos artísticos dos séculos posteriores.
Santa Mariña sitúase nun territorio atravesado polo Camiño de Santiago cara a Fisterra e Muxía, unha circunstancia que lle dá un sentido especial á visita. A paisaxe de aldeas e terras de cultivo permite descubrir o patrimonio de Mazaricos lonxe das grandes concentracións turísticas. Se vas a pé pola ruta xacobea ou percorres a zona en coche, paga a pena deterse e observar os detalles da pedra: pequenas pegadas que conectan este lugar con máis de oitocentos anos de historia.
