Camiñando por un prado, vemos nunha plantación de árbores a impoñente silueta dun túmulo de terra de 20 metros de diámetro e 1,5 metros de altura que alberga a Arca do Rabós.
A “mámoa” atópase parcialmente destruída no lado norte, xusto no límite coa parcela veciña, pero este dano permitiu comprobar a existencia dunha coraza de pedra que a cubría orixinalmente.
No centro do túmulo, unha depresión provocada por buscadores de tesouros deixa ao descuberto os restos dun dolme con cámara poligonal e un corredor orientado ao sueste.
O dolme está bastante alterado pero conserva polo menos tres losas do corredor, dous da cámara e a tapa de cubrición parcialmente rota.
Na rotura da tapa aprécianse marcas de cuñas, que nos falan da existencia de antigos traballos de cantería para a extracción de pedra.
Algúns autores tamén sinalan a posibilidade de existencia de gravados nunha das losas do corredor.
O monumento non está só, xa que forma parte dun conxunto de túmulos enorme, a necrópolis de Chan do Cabral, que xunto coa do Encoro da Fervenza fan desta zona un dos lugares con maior concentración de túmulos de Costa da Morte.
Sen ir máis lonxe, podes ver outra “mámoa” xusto ao outro lado da estrada en fronte ao predio da Arca do Rabós.
