A parroquia de Santiago de Mens, situada a uns 6 km da vila de Malpica, seguindo a estrada DP-4307 cara a Ponteceso, conserva dous dos edificios medievais máis salientables da comarca de Bergantiños: a igrexa parroquial e as torres dos Altamira, un valioso patrimonio histórico para goce do viaxeiro que se achegue á Costa da Morte.
A igrexa de Santiago de Mens formou parte dun antigo mosteiro beneditino, do que hai noticias desde o século X. O templo conserva boa parte da súa estrutura románica do século XII, que se amosa nas tres ábsidas, na porta sur e no muro norte. A fachada, que substituíu á anterior, construíuse a finais do século XIX. O que máis chama a atención desta edificación é a colección de figuras de animais e humanas representadas nos canzorros das ábsidas e do muro norte, pola súa expresión e postura.
A fortaleza de Mens, situada ao leste da igrexa, pertenceu á poderosa familia dos Moscoso, condes de Altamira, que dominaron gran parte das terras da Costa da Morte. Neste castelo, igual que nos de Vimianzo e Ferreira, Bernal Eáns de Moscoso mantivo preso ao arcebispo compostelán Alonso de Fonseca II entre os anos 1465 e 1466.
Despois de ser derrubado na revolta irmandiña de 1467, Lopo Sánchez de Moscoso I, conde de Altamira, mandou reconstruír a fortaleza, que permaneceu en mans desta familia ata 1872. Logo sería adquirida pola familia Abelenda de Buño, que construíu a vivenda que se sitúa no interior do recinto. Despois de permanecer en ruínas durante moitos anos, un descendente desta familia adquiriu a propiedade de todo o conxunto e rehabilitouno como vivenda particular.
Entre dúas construcións históricas tan próximas coma estas non podía faltar unha lenda que as unira. Cóntase que un conde que habitaba na fortaleza raptou unha moza da aldea e que a prendeu no interior do castelo. Os veciños, ante tal feito, xuntáronse e decidiron asaltar as torres para liberar a rapaza. O conde, cando se viu acurralado, intentou fuxir a través do túnel que comunicaba o castelo coa igrexa, pero os veciños prenderon lume nas bocas do mesmo e o nobre morreu no interior. Logo, liberaron a moza. Desde aquela, o trigo que se sementa por onde pasa o túnel medra menos e marelece máis axiña. Por este motivo, aquel lugar se coñece polo nome do Trigal Maldito.
Desde Mens, temos a oportunidade de visitar punta Nariga, seguindo unha pista que atravesa a aldea e leva a esa extraordinaria paraxe. Alí no ano 1994 construíuse un maxestoso faro, unha obra proxectada polo arquitecto pontevedrés César Portela, quen se propuxo levantar unha construción sólida e de gran beleza, integrada no marco granítico da zona. A obra estrutúrase en tres corpos. O primeiro constituído por unha plataforma triangular, simbolizando unha embarcación. Un segundo, con forma prismática tamén triangular, para acoller os servizos do faro e, ao mesmo tempo, facer a función de miradoiro da paisaxe. E un terceiro, a torre cilíndrica que sustenta a lanterna.
