A igrexa de Santa María das Areas, no concello de Fisterra, sitúase na estrada que sobe desde a vila cara ao faro, na aba do monte do cabo. É moito máis ca unha parada de camiño ao Atlántico: a súa historia documentada remóntase, cando menos, a unha doazón de 1199 e a súa arquitectura reúne distintas etapas do románico, do gótico e do barroco. Desde o exterior poden recoñecerse a portada con arquivoltas románicas, a torre campanario e as capelas engadidas ao longo dos séculos, testemuñas da importancia que chegou a ter este santuario.
Un dos seus grandes tesouros é a capela do Santo Cristo de Fisterra, construída entre finais do século XVII e comezos do XVIII. Acolle unha imaxe gótica de Cristo, coñecida popularmente como o Cristo da Barba Dourada, rodeada de relatos e devocións que forman parte da tradición local. O retablo barroco que a enmarca foi realizado en 1721 por Miguel de Romay. Outras capelas conservan bóvedas e elementos de diferentes estilos; percorrelas, cando o templo estea aberto, permite ler nun mesmo edificio varios séculos de arte relixiosa.
Santa María das Areas está profundamente unida á peregrinación xacobea cara á fin da terra coñecida. Diante da igrexa ergueuse en 1479 un hospital de peregrinos, reflexo da cantidade de camiñantes que chegaban a Fisterra despois de Santiago. Dedícalle tempo antes de continuar cara ao cabo: os seus muros, as capelas e a devoción ao Santo Cristo explican unha parte esencial da historia espiritual e cultural desta vila da Costa da Morte, máis alá do coñecido solpor.
