A Igrexa parroquial de Santa Baia de Dumbría latex ao carón do Camiño de Fisterra–Muxía, en A Grixa (Dumbría, A Coruña), e condensa o mellor do barroco galego. Construída entre os séculos XVII e XVIII, ofrece nave de planta basilical que conduce a unha capela maior moi ampla, cuberta con bóveda de canón en cantería de granito baixo a dirección do mestre canteiro Josphe de Bar. O conxunto resulta harmónico, luminoso e propicio para a recollida.
No interior, dúas capelas adosadas enriquecen o percorrido e un coro alto de madeira érguese aos pés da nave. O arco triunfal, de medio punto e sen decoración, exerce de limiar sereno cara á capela maior, equilibrando sobriedade e solemnidade. Este rexistro arquitectónico, tan propio da Costa da Morte, dialoga coa pedra e co paso dos camiñantes do Camiño de Santiago.
O retablo maior, de estilo barroco, capta a ollada: unha gran fornela acolle a imaxe de Santa Baia coa palma do martirio. Na súa traza aprecíase a pegada de Simón Rodríguez —placas, volutas en “C”, froitas—, un vocabulario ornamental que achega ritmo e movemento ao conxunto.
A igrexa localízase no propio núcleo de Dumbría. Dende as oficinas municipais, colle a DP-3404 en dirección a A Serra de Outes e, a uns 300 metros, atoparás o templo á esquerda da estrada. Para quen segue o Camiño de Fisterra–Muxía, é unha parada ideal para gozar do patrimonio e do silencio de Santa Baia.
