Ademais da súa recoñecida relevancia etnográfica, cultural e relixiosa, o contorno do Santuario da Virxe da Barca tamén ten un especial interese a nivel xeolóxico. A orixe destas penas “abaladoiras” atópase na erosión producida polo mar, o cal vai creando alveos nas rexións periféricas que lle van dando esa característica forma redondeada. Estas grandes rochas orixinalmente estarían apoiadas gravitacionalmente en dous puntos, polo que sería posible movelas cun mínimo esforzo. Rodeadas de supersticións e lendas, constitúen un elemento tanto etnográfico como xeolóxico único presente en toda a costa galega, pero sendo a Pedra de Abalar, a Pedra dos Cadrís e a Pedra do Timón as máis coñecidas.
