Un dolmen en medio del prado
Pedra Moura é o nome evocador dun megalito en aparencia pequeno e modesto, pero que amosa de forma clara os elementos máis característicos dos dólmenes da Costa da Morte. Unha cámara, un corredor orientado ao leste e un túmulo de terra duns quince metros de diámetro aínda perfectamente visible. Orixinalmente, este túmulo debeu ser aínda máis monumental, xa que contaba cunha coraza de pedras que o cubría e que foi alterada en parte en 1989.
O monumento presenta restos de pintura prehistórica vermella e negra sobre un revoco branco en polo menos cinco das losas da cámara e o corredor. Os pigmentos están bastante mal conservados, pero puidéronse extraer mostras para identificar a súa composición e a pintura negra, ao ser de orixe orgánica (carbón vexetal), puido usarse para realizar datacións mediante carbono 14.
Mostras similares de pintura negra foron recollidas polo profesor Fernando Carreira a finais da década de 1990 en Pedra Cuberta, Pedra da Lebre, Dombate e outras. Os resultados en xeral resultaron moi homoxéneos e para o caso concreto de Pedra Moura achegaron unha data aproximada entre 3960 e 3640 a. C. Isto parece indicar que gran parte dos grandes dólmenes de corredor da Costa da Morte deberon construírse a principios do IV milenio a.C.
Recentemente tamén se descubriu que a tapa de Pedra Moura ten unha lixeira forma antropomorfa, ao igual que Arca da Piosa (Zas), Pedra da Arca (Vimianzo) e Dombate (Cabana de Bergantiños).
