O Cruceiro de Berdoias érguese no adro da parroquia de San Pedro de Berdoias (Vimianzo, Costa da Morte) como testemuño da Idade Moderna (séculos XVI–XVIII) e da devoción popular galega. Feito integramente en granito, garda esa sobriedade que conversa coa paisaxe e coa memoria de quen se achega a rezar ou a contemplalo.
A peza apóiase nunha plataforma cadrada e nun pedestal cúbico con inscricións hoxe ilexibles. Del arrinca un varal octogonal que, a un terzo da súa altura, incorpora a imaxen de San Pedro, lembrando á freguesía o patrón da parroquia. Ese detalle intermedio dálle ritmo ao conxunto e humanízao, achegando o cruceiro á escala do visitante.
O capitel cilíndrico presenta astrágalo circular liso, ábaco de lados curvos con vértices achafranados, volutas e cabezas de anxo con ás; sinais dun rexistro barroco que semella ter sido reparado con pezas de ferro. Sobre el elévase a cruz cadrada, de brazos achafranados e remates florenzados cun botón central, unha solución moi característica na tradición galega.
No anverso represéntase Cristo crucificado con tres cravos, a cabeza lixeiramente inclinada á dereita e a coroa de espiñas, coa cartela INRI enriba. As mans abertas e o pano de pureza anudado á esquerda completan a escena. No reverso, a Piedade pousa sobre a peaña dun anxo con ás. A cruz, lixeiramente deitada á dereita, engade ese matiz de tempo vivido a unha obra que segue convocando silencio e respecto.
