O Muíño de Mareas de Cereixo, tamén coñecido como Muíño das Torres, é unha das xoias patrimoniais máis singulares da Costa da Morte. Situado no punto no que conflúen o río de Carnés ou río Cereixo co río Grande, este antigo muíño conserva a memoria dun territorio marcado pola auga, polas mareas e polo aproveitamento respectuoso dos recursos naturais.
A súa orixe remóntase ao ano 1674, data que aparece documentada nun foro outorgado por Juan Taboada Ribadeneira, conde de Taboada e señor da Puebla de Cereixo, aos irmáns Andrés e Pedro de Espasantes. Nese acordo cedíaselles terreo no lugar coñecido como Pozo de Ranas para levantar un ou dous muíños, a cambio dunha renda anual de seis ferrados de trigo e dúas galiñas.
O Muíño das Torres está considerado o terceiro muíño de mareas máis antigo dos que se conservan actualmente en Galicia, só por detrás do muíño de Neda, de 1609, e do Muíño da Seca, en Cambados, de 1622. O seu funcionamento aproveitaba tanto a forza do río como a subida da marea, que facía mover tres moas: unha destinada ao trigo e outras dúas ao millo.
Visitar o Muíño de Mareas de Cereixo é descubrir unha peza esencial da historia marítima e agrícola galega. Entre ríos, arquitectura tradicional e paisaxe costeira, este recuncho convida a achegarse con calma a un patrimonio que fala da relación profunda entre a Costa da Morte, as súas augas e a súa xente.
