Cabo principal de Bergantiños xunto ao cabo Santo Hadrián e o cabo Nariga.
A punta Roncudo debe o seu nome ao eco que produce o son do mar Atlántico na costa deste promontorio.
O Faro Roncudo alerta constantemente ao tráfico marítimo da Costa da Morte da proximidade e perigo deste mar, cemiterio tradicional de barcos naufragados.
As cruzamentos levantadas no cabo recordan tamén a vida dos mariñeiros e mariscadores afogados ou desaparecidos neste océano infinito.
É un lugar idóneo para recoller o paso de aves mariñeiras, ou migratorias, viaxeiras, entre as que cabe citar a gabiota e o corvo mariño.
Tamén é famoso polos seus percebes, que crecen sobre as rocas batidas polas olas.
Nestas inquietas augas hai que coñecer as mareas antes de facerse ao mar.
A luna e o estado do mar rexen o destino dos percebes e dos “percebeiros”.
Son moitas persoas as que perderon a vida realizando este labor, traicionados polo mar.
Aquí as mareas poden ter oscilacións de máis de catro metros, e é entón, durante as mareas máis baixas, e se o mar o permite, cando se descubre o percebe antes oculto baixo a espuma das olas.
