A igrexa de San Mamede de Seavia, no concello de Coristanco, érguese nunha parroquia cunha historia monástica que chega ata a Idade Media. Aquí existiu unha comunidade beneditina vencellada ás redes relixiosas e señoriais de Bergantiños. Con todo, cómpre distinguir aquel pasado do edificio que vemos hoxe: a antiga igrexa románica foi transformada varias veces e a construción actual responde sobre todo a unha importante reedificación de comezos do século XX.
Polas descricións históricas sabemos que a igrexa medieval tiña tres naves con cubertas de madeira e unha ábsida central abovedada. En 1791 renovouse a fachada e, entre 1910 e 1911, o deterioro do templo levou a unha reconstrución impulsada polo párroco Santiago Abuelo Lado, cun proxecto de Benigno Cortés. Aproveitáronse partes da fábrica anterior e elementos artísticos conservados pola parroquia. Esta sucesión de obras explica por que Seavia non debe presentarse como unha igrexa románica intacta, senón como un patrimonio que continuou transformándose.
San Mamede de Seavia interesa precisamente por esa continuidade: a memoria dun mosteiro medieval, as reformas de época moderna e o esforzo da veciñanza por manter un lugar de culto. Se podes acceder ao interior, repara nos retablos e nos elementos procedentes de etapas anteriores. No exterior, observa como o templo se integra na paisaxe agraria de Coristanco. É unha visita moi indicada para quen queira coñecer a historia menos evidente da Costa da Morte, a que perdura nas súas pequenas parroquias.
