A igrexa parroquial de San Martiño de Duio permite descubrir unha faceta do concello de Fisterra que adoita quedar fóra das visitas centradas no porto e no faro. Situada na contorna rural de Duio, é un templo de tradición barroca cuxa orixe se sitúa entre os séculos XVIII e XIX. A fachada ten unha traza pentagonal moi recoñecible e, sobre a porta de entrada, unha escultura de granito representa o patrón, san Martiño. Ese detalle converte o acceso no punto de partida para observar unha arquitectura sinxela, pero con personalidade propia.
O edificio presenta planta de salón cunha única nave que conduce cara á capela maior. Xunto a ela atópase a sancristía, pegada ao lado norte. A disposición do conxunto responde a un tipo de igrexa parroquial pensado para reunir a comunidade, sen a monumentalidade dos grandes santuarios do Camiño. San Martiño conserva ademais un episodio singular da súa historia: segundo a documentación municipal, o templo foi profanado polas tropas francesas durante a Guerra da Independencia.
Achegarse a San Martiño de Duio permite percorrer outra parte da historia de Fisterra, a das súas aldeas, parroquias e camiños anteriores ao turismo do cabo. Detente a contemplar a fachada desde certa distancia para apreciar o seu perfil xeométrico e busca a figura pétrea do santo sobre a entrada. A igrexa é unha parada cultural interesante para quen queira completar a experiencia da Costa da Morte con edificios menos coñecidos, nos que o patrimonio relixioso segue formando parte da vida local.
