A igrexa de San Mamede de Carnota é un dos templos barrocos máis interesantes do concello de Carnota e permite descubrir un patrimonio que vai máis alá dos seus hórreos e praias. Foi construída cara a mediados do século XVIII, arredor de 1755, con planta de cruz latina, unha soa nave e unha torre campanario esvelta dividida en catro corpos. A fachada principal garda dous detalles nos que paga a pena reparar: a fornela decorada coa imaxe pétrea de san Mamede e o reloxo de sol situado á dereita.
No interior, o cruceiro cóbrese cunha bóveda de aresta e ábrese aos brazos do templo mediante catro arcos. Os púlpitos, o coro alto de madeira e as fornelas con altares laterais axudan a comprender a organización do espazo. A obra artística máis destacada é o retablo maior neoclásico, encargado en 1774 e realizado polos escultores Xosé Ferreiro e Xosé Gambino. A Virxe do Rosario ocupa a posición principal e, sobre ela, aparece san Mamede xunto a outras imaxes de santos que completan o conxunto.
San Mamede merece unha parada tranquila, desas nas que convén mirar primeiro a fachada e despois, se se pode entrar, descubrir como cambia o espazo baixo as bóvedas. É unha boa oportunidade para valorar o traballo dos canteiros e escultores que deron forma ao patrimonio relixioso de Carnota. A visita tamén amosa outra cara da Costa da Morte: a das parroquias rurais que conservan obras de arte de grande interese sen a fama dos monumentos máis fotografados.
