Un dos máis antigos de Galicia e único castro escavado da Costa da Morte. Estivo habitado entre os séculos VI a.C. e o I d.C.
Conta con 43 construccións, de forma circular e ovalada, e unha muralla para a súa protección. Existe un barrio extramuros, probablemente cunha finalidade industrial para fundición de metais. O monte que linda pola ladeira este do castro está catalogado como mina de forro. Ademais da metalurxia vivían da agricultura e gandaría.
Materiais atopados: en irro (cuchillos, puñais, hoces), bronce (fíbulas, agullas, animais, contas de collar, fragmentos de sítulas), pedra (fusaiolas, moliños de man), vidro (contas de collar), cerámica (gran cantidade dela decorada). Actualmente no Museo Arqueolóxico da Coruña.
